สวัสดีทุกท่าน
รู้จักแท็กไหม ผู้เขียนก็ไม่รู้ แล้วก็ไม่อยากรู้ด้วย แต่แม่สอนไว้ว่า ถ้าต่อต้านไม่ได้ก็ให้เข้าร่วม
วันนี้ก็จะรบกวนทุกท่านมาอ่านความจริงอันเป็นเท็จ ความเท็จอันเป็นจริง 5 ประการของผู้เขียน
ประการแรก
ตกงาน ไม่น่าเชื่อ จบมาจะปีนึงแล้ว ผู้เขียนบล็อกนี้ก็ยังคงตกงานอยู่ แล้วก็ทำท่าว่าจะตกงานต่อไปอีกนานจนถึงตลอดไป อย่าถามว่าเพราะอะไร เพราะผู้เขียนเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ก็ไม่ได้นิ่งนอนใจแต่อย่างใด หากตรวจพบสาเหตุของปัญหาแล้วจะรีบทำการแก้ไขโดยเร็วที่สุด
ประการถัดมา
ผู้เขียนไม่ค่อยได้เขียนพาดพิงถึงวงสุราบ่อยก็จริง แต่ความจริงแล้วผู้เขียนชอบกินสุรา เพียงเพราะนักเขียนที่ผู้เขียนชื่นชอบคือคุณ ชาติ กอบจิติ ชอบกินสุราและชอบเขียนพาดพิงถึงวงสุรา
เชื่อว่า ทำให้ผู้เขียนได้รับอิทธิพลมา
ฉะนั้นผู้เขียนจึงไม่อยากเขียนพาดพิงถึงวงสุราบ่อยนัก เพราะเกรงว่าจะเป็นการชักชวนผู้อ่านที่เป็นเยาวชนให้ตั้งวงกินเหล้าหาได้เป็นเพราะผู้เขียนไม่ชอบสุราแต่อย่างใด
ประการต่อมา
ปีใหม่มานี่มีเพื่อนผู้เขียนหลายคนพยายามที่จะเดินทางจากเมืองหลวงขึ้นไปทางภาคเหนือเพื่อแสวงหาหน้าหนาว
บางคนต้องไปถึงยอดดอย บางคนต้องไปถึงชายแดนไทย-พม่า
ผู้เขียนจำได้ว่า สมัยยังเป็นเด็กๆ ที่บ้านเกิดจังหวัดนครสวรรค์ หน้าหนาวเช้าๆ หนาวพ่นควันออกทางปากได้
แต่สมัยนี้อากาศแค่พอเย็นๆ
ผู้เขียนเชื่อว่าเราจะต้องตามหาความหนาวด้วยการขึ้นเหนือไปมากขึ้นทุกปี อีกไม่นานเราคงต้องไปตามหาหน้าหนาวกันแถวประเทศลาว หรือพม่า
ประการถัดไป
เพื่อนผู้เขียนคนหนึ่งไปศึกษาต่อที่ประเทศจีน
เพื่อนผู้เขียนอีกคนหนึ่งไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา
ผู้เขียนตกงานอยู่ที่ประเทศไทย
แต่เราสามารถสนธนากันได้แบบอินเตอร์แอคทีฟ ผ่านโปรแกรมเอ็มเอสเอ็นแมสเซ็นเจอร์
ผู้เขียนเชื่อว่า อีกหน่อย หากผู้เขียนตายไป ก็คงจะสามารถส่งข้อความจากในนรกไปถึงเพื่อนผู้เขียนที่เกาะมัลดีฟ ผ่านโปรแกรมแชทอย่างเอ็มเอสเอ็นได้
ประการสุดท้าย
ผู้เขียนเขียนบล็อกแห่งนี้มาก็นานพอสมควร ก็อยากจะฝากให้ผู้อ่านช่วยอะไรนิดหน่อย5555
เวบอะไรของใครผู้เขียนก็ไม่รู้ เพียงแต่ว่าผู้เขียนเอาหนังการ์ตูนสั้นๆข้างบนนั้นแหละ ไปมั่วส่งประกวด เผื่อว่าจะมีแมวมองเดินผ่านมาเห็นบ้าง
ก็อยากจะวานผู้อ่านช่วยไปลงคะแนนโหวตให้ด้วย ไม่ยุ่งยากหรอกน่า แค่ต้องสมัครสมาชิก
แต่ว่า
ถ้าท่านผู้อ่านไม่โหวตให้ก็เป็นเรื่องของท่านผู้อ่าน หาได้เป็นเรื่องที่ผู้เขียนถือสาสนใจไม่ แต่ถ้าโหวตให้มันก็ดี เห็นมันเงียบๆอยู่
ผู้เขียนไม่ได้รังเกียจความเงียบ หากแต่หวาดกลัวความเงียบ
ด้วยเหตุนี้ที่บ้านผู้เขียนจึงมี ซออู้ อยู่ตัวหนึ่ง มันจึงได้รับการขัดสีอยู่เป็นประจำ
ท่านผู้อ่านก็คงจะรู้
เอาละ
ผู้เขียนคิดว่าเขียนมายาวมากแล้ว ผู้อ่านก็คงอ่านมานานมากแล้ว วันนี้ควรจะลากันแค่นี้ วันหน้าก็หวังว่าท่านผู้อ่านก็คงจะมาอ่านกันอีก
สุดท้ายนี้ก็อยากจะจดหมายนี้ไปให้คนที่ผู้เขียนรู้จัก 5 คน ซึ่งเป็นไปได้ยากมากที่พวกเขา(หรือพวกมัน)จะมาแล่นตอบแท็ก ห่าเหวอะไรทำนองนี้ 555
ปล.หนังขอโปรโมทต่ออีกเอ็นทรีนะ 5555 คือว่าความจริงทุกเอนทรีมันต้องมีรูป
แต่ขี้เกียจวาดรูปน่ะ
