สมัยหนึ่งภายในหัวข้าพเจ้ามีคำถามมากมาย

ข้าพเจ้าได้เเต่สงสัยเเละตั้งคำถามว่าทำไม

ทำไมเเละทำไม

คำถามส่วนใหญ่จะไร้คำตอบหรือไร้คำตอบที่ข้าพเจ้าพอใจ

เมื่อไร้คำตอบหนักเข้าจึงทำให้ข้าพเจ้าปวดหัว

ข้าพเจ้าจึงไปหาหมอ

หมอบอกว่าไม่มีอะไร โรคนี้เป็นกันเยอะรักษาไม่ยาก ให้ไปรอรับยาหน้าเคาเตอร์

......................................................

พยาบาลสั่งยา

"ให้พูดว่า ช่างมันเถอะ ทุกครั้งหลังข่าวภาคเช้า ภาคเที่ยง

ภาคค่ำ เเละภาคดึก"

ข้าพเจ้าปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด

เเต่อาการยังไม่ทุเลา ข้าพเจ้าเลยไปหาหมออีก

หมอบอกว่าข้าพเจ้าปล่อยไว้นานทำให้เรื้อรัง

เเต่ไม่เป็นไร ให้ไปรอรับยาตัวใหม่หน้าเคาเตอร์

.......................................

พยาบาลสั่งยา

"ให้พูดว่า ช่างหัวเเม่ง ทุกครั้งหลังข่าวภาคเช้า ภาคเที่ยง

ภาคค่ำเเละภาคดึก"

ข้าพเจ้าปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด

รู้สึกว่าอาการจะทุเลาลง

.

หลังจากทำตามที่หมอสั่งได้ระยะหนึ่งอาการปวดหัวก็เบาลงอย่างเห็นได้ชัด

เเต่ในเช้าวันหนึ่งข้าพเจ้ากลับพบว่าใบหน้าของข้าพเจ้าเเปลกๆไป

ข้าพเจ้าจึงไปหาหมอ

หมอบอกว่าไม่เป็นไร ผลข้างเคียงนิดๆหน่อยๆเเต่ไม่เป็นอันตราย

หมอกำชับให้ข้าพเจ้าปฏิบัติตามที่หมอสั่งคราวก่อนอย่างเคร่งครัดจริงจังต่อไป

..

อาการปวดหัวของข้าพเจ้าเบาบางลงมากเเล้ว

เเต่ข้าพเจ้ากลับรู้สึกเบื่ออาหารทุกชนิด

จนวันหนึ่งข้าพเจ้าออกไปสูดอากาศหลังบ้าน

หลังบ้านข้าพเจ้าเป็นทุ่งหญ้าเขียวขจี สวยงามน่ากินมาก

ข้าพเจ้าเลยก้มลงไปลองเล็มๆดู

พบว่ามันก็อร่อยดี

เเม้ว่ามันจะไร้รสชาติ เเต่ตอนนี้ ความไร้รสชาติต่างหากที่ข้าพเจ้าต้องการ

ข้าพเจ้าจึงหันมากินหญ้าเเทนข้าว

ข้าพเจ้าไม่ได้ไปพบหมอเเละเล่าอาการเเปลกๆนี้ให้ฟัง เพราะข้าพเจ้าเข้าใจว่าหมอคงจะตอบว่าไม่เป็นไรเหมือนเดิม

เเละคงจัดยาชุดเดิมมาให้ ซึ่งข้าพเจ้าปฏิบัติจนเป็นกิจวัตรประจำวันไปเเล้ว

.

หลังจากกินหญ้าเเทนข้าวได้ไม่นาน

เช้าวันหนึ่งข้าพเจ้าตื่นขึ้นมาโดยไม่มีอาการปวดหัวใดๆอีกเลย

คำถามต่างๆ หายไปหมดสิ้น

ใบหน้าของข้าพเจ้าดูเเปลกๆไปอีกเล็กน้อย

น่าเเปลกใจที่สิ่งเเปลกปลอมนั้นกลับไม่ทำให้ข้าพเจ้าประหลาดใจเเต่อย่างใด

ตรงกันข้าม ข้าพเจ้ากลับรู้สึกมั่นคงยิ่งขึ้น

จากเดิมที่ข้าพเจ้าต้องปวดหัวกับการคิดว่าข้าพเจ้าต้องทำอะไรต่อไปดี

ตอนนี้ข้าพเจ้าไม่ต้องพะวงกับปัญหาเหล่านั้นเเล้ว

เหมือนมีมือเเห่งเเสงสว่างมาชี้คำตอบให้เเก่ข้าพเจ้า

อาการปวดหัวของข้าพเจ้าหายเป็นปลิดทิ้ง

บัดนี้ข้าพเจ้าได้พบหนทางที่จะเอาชนะคำถามที่ไร้คำตอบได้เเล้ว

ข้าพเจ้าพกความดีใจกลับไปหาหมอ

หมอดีใจกับข้าพเจ้า

หมอบอกว่า โรคอาจจะยังไม่หายขาด หมอจะจัดยาชุดสุดท้ายให้

......................................................

ข้าพเจ้าไปรอที่หน้าเคาเตอร์

พยาบาลสั่งยา

"ให้พูดว่า ดีครับผม เหมาะสมครับท่าน ทุกครั้งหลังข่าวภาคเช้า ภาคเที่ยง ภาคค่ำ เเละภาคดึก"